วันพุธ, กันยายน 20, 2560

How the Opposition Is Silenced in Hong Kong and Thailand - Foreign Affairs

How the Opposition Is Silenced in Hong Kong and Thailand

Selective Application of Laws Serves Illiberal Ends

Source: Foreign Affairs
September 15, 2017

On August 17, three Hong Kong students, leaders of the Umbrella Movement in 2014, were sentenced for daring to call for the protection of democratic process. Joshua Wong, Alex Chow, and Nathan Law received prison terms of eight, ten, and eight months, respectively, from the Hong Kong Court of Appeals. Their nominal crimes were unlawful assembly (Wong and Chow) and inciting others to participate in unlawful assembly (Law). But make no mistake: by targeting these three young activists, both the Hong Kong government and Beijing aimed to punish them as individuals as well as send a warning to other would-be democracy activists.

Speaking before the verdict was rendered, Wong said, “There’s no longer rule of law in Hong Kong, its rule by law.” What he so poignantly identified here is a pattern in the central Chinese government’s dealings with Hong Kong. Rather than silence opposition directly, as Beijing is apt to do within the borders of the PRC, or use extrajudicial violence to silence dissidents as it did by kidnapping dissident Hong Kong booksellers last year, China is increasingly relying upon a selective application of the law to force Hong Kong citizens to follow the party line. In other words, in order to effectively silence opposition voices, it relies upon judicial decisions that may be legally correct but stand opposed to justice and democracy.

Only two days prior, another activist protesting authoritarianism in Asia received his own prison sentence. On Tuesday, August 15, three judges in the Khon Kaen provincial court in northeastern Thailand sentenced Jatupat Boonpattararaksa, widely known by his nickname, Pai, a law student and democracy activist, to two and a half years in prison. Pai’s nominal crime was to share a BBC Thai article about the new king, Rama X, or Maha Vajiralongkorn, on Facebook.

As with the Hong Kong students’ case, the imprisonment of Pai may be legally correct, but the actions for which he is being punished exceed those named in the court decision. Also similar to the three Umbrella Movement activists, Pai is guilty of daring to imagine a more just and democratic polity in his country, in sharp contrast to the one being built by the National Council for Peace and Order, which came to power in the May 22, 2014, coup. Putting these individuals behind bars may make the regimes they challenge feel temporarily more secure, but they will leave an impact on the prospects for democracy and the rule of law in the region no less costly than the use of extrajudicial violence.


The Umbrella Movement for which Chow, Law, and Wong were sentenced was a 72-day occupation of Hong Kong’s central district, which began when students took to the streets to protest the August 31, 2014, decision by the Standing Committee of the National People’s Congress requiring candidates for elected office to be prescreened by Beijing. Many interpreted this decision as circumventing the promises of universal suffrage and democratic elections enshrined in Hong Kong law when the city was returned to China in 1997.The student movement had specific goals, the most important of which was to revise the universal suffrage law to either remove or decrease the influence of the electoral committee that would prescreen candidates for office. At the same time, it was a broader celebration of Hong Kong as a beacon of free speech, free assembly, and democracy in contrast to the rest of China. Artwork at the protests celebrated Hong Kong’s legacies of democracy and humanitarianism, while other pieces mocked the Chinese Communist Party and President Xi Jinping for their regime of censorship.

The Xi administration has made clear its intolerance for opposition within the borders of the PRC, but up until the past two years, it had allowed Hong Kong press, NGOs, and elected officials to voice their displeasure with their rulers. Even the Umbrella protests spanned nearly three months, ending with a series of court cases rather than the violence of Tiananmen. Yet this has not stopped Hong Kong officials close with Beijing from using laws to quash dissident opinions within the special administrative region. Last year, for example, six elected members of the Legislative Council of Hong Kong, or Legco,were disbarred for having sworn “insincere” oaths—code for having expressed intentions to dissent against Beijing’s designs on the city. Two members had directly sworn fealty to the “Hong Kong nation” as opposed to the People’s Republic of China, whereas four others were disqualified simply for a “lack of solemnity” in their oaths. This ousting, although within the letter of the law, was unprecedented. The disqualification of the final four was based upon Beijing’s application of Article 104 of the Hong Kong Basic Law, which reinterpreted the condition that legislators “swear” their oath of office to state that anyone “who intentionally reads out words which do not accord with the wording of the oath prescribed by law, or takes the oath in a manner which is not sincere or not solemn” could be barred from public office. This is what Joshua Wong had in mind when he made his rule-by-law comment—legal interpretations applied to silence opinions Beijing finds threatening.


The recent sentencing and imprisonment of Pai in Thailand is another example of this rule-by-law phenomenon. On August 15, 2017, Pai was sentenced to two and a half years in prison for lèse majesté. Article 112 of the Thai Criminal Code defines the crime and punishment: “Whoever defames, insults or threatens the King, Queen, the Heir-apparent or the Regent, shall be punished (with) imprisonment of three to fifteen years.” This is the first completed prosecution of a case of lèse majesté under the new king, Rama X (or Maha Vajiralongkorn), who took the throne in late 2016 following the death of his father, Rama IX (Bhumipol Adulyadej). Over 2,600 other people also shared the article for which Jatupat was prosecuted, but he is the only one to have been accused, indicted, convicted, and sentenced.

The lèse majesté complaint was filed against Pai, an outspoken activist and critic of the ruling junta, by Colonel Phitakphon Chusri, a mid-ranking soldier in Khon Kaen who had surveilled him since the May 2014 coup. Since matriculating at Khon Kaen University, Pai has been a member of Dao Din (which means “stars on earth” in Thai), a group of law students who work with villagers to protect resource and community rights. He was also one of the founders of the New Democracy Movement, a national anti-junta group formed following the one-year anniversary of the coup. Before he was charged with lèse majesté in late 2016, he was already facing four other charges related to his peaceful political activism against the regime. In all cases, Pai was granted bail. In lèse majesté cases, however, a judge typically denies the accused bail with the rationale that the accused may flee the heavy punishment the crime carries. Pai was initially granted bail after his arrest in early December 2016, but it was revoked when he criticized the prosecution of another group of activists who peacefully dissented. The court deemed this an indication that he possessed insufficient fear of the court and state power. He has been behind bars since then.

The People’s Party, a coalition of military officers and civilians, fomented a transformation from absolute to constitutional monarchy in Thailand on June 24, 1932. Since then, the monarchy has been officially above politics, but in practice is deeply embedded in social and political life. This involvement can be seen in the use of Article 112. Lèse majesté has been a crime in Thailand as long as there have been kings, and the current law dates from the last revision of the Criminal Code in 1957. But, until the September 19, 2006, military coup, the law was rarely enforced. Following that coup, there has been a slow but steady increase in the law’s application. The May 2014 coup, in which the National Council for Peace and Order junta reinstated a military dictatorship reminiscent of the late 1970s in terms of its suppression of dissent, then brought a swift rise in both the number of lèse majesté cases and length of sentences. According to Thai Lawyers for Human Rights, an organization established to provide legal representation for those targeted by the junta, at least 138 people have been or are being prosecuted. People have been charged for Facebook posts deemed to be critical of the monarchy, bathroom graffiti decrying the monarchy, theatrical plays ridiculing the monarchy, and, now, for simply sharing a news story about the monarchy. Punishments are often five to ten years per count of lèse majesté, with one Facebook post equaling one count, for example. The Bangkok Military Court issued the longest sentence to date to Wichai Thepyong, a 34-year-old man, for ten Facebook posts judged to constitute lèse majesté in June 2017. The latter’s sentence was halved from 70 to 35 years as he confessed. (The vast majority of those accused of lèse majesté choose to confess, as not guilty verdicts are rare.)

Despite awareness of this fact, Pai initially entered a not guilty plea on February 10 and prosecution witness hearings began on August 3. The judges decided to hold closed proceedings from the very beginning, so only Pai, his lawyers, and his parents were allowed inside the courtroom. Observers were confined to a bench outside the courtroom and could observe the comings and goings of witnesses, but nothing more. Secret examination of lèse majesté cases is not infrequent—the Thai courts claim that the information may upset members of the public who revere the monarchy. On August 15, defense witness hearings were set to begin. But before they did so, Pai decided to change his plea to guilty, leading the court reduce his sentence from five to two and a half years, of which he has already served close to eight months.

One of Pai’s defense lawyers explained that Pai planned to use his trial to illustrate injustice in the Thai judicial process, but when the barring of media and other observers made this impossible, he chose to confess. His trial proceeded according to the letter of the law and seemed to possess some elements of the rule of law—he was informed of the charge against him, he had legal representation, and he was prosecuted in a civilian court—but his view is that it remained unjust. Without public audit of the judicial system, it cannot function in support of the rule of law. At a minimum, this would include an end to secret trials and the relaxation of contempt of court charges, which circumscribes outside criticism of court process and decisions.

As the world watches these events unfold in two countries proud of their past democratic traditions, it should be noted that the biggest threats to freedom of speech and assembly do not always come from direct censorship and suppression of dissident voices. Both the imprisonment of the three Umbrella Movement protestors in Hong Kong and the imprisonment of Pai are clear examples of an authoritarian government’s attempt to silence a dissident voice. Both are cases of “rule by law,” in which citizens within countries that seemingly protect rights are being silenced using laws interpreted in novel ways or applied in unprecedented circumstances. Wong, Law, Chow, and Pai are important because they challenge the legitimacy of the authoritarian regimes they live under and, in so doing, begin to imagine more just and democratic polities.

ชวนฟัง Voice Daily Dose Podcast : ภาระกิจอันร้ายกาจ... ยึดอำนาจ '49 เพื่อทำลายทักษิณ ยึดอำนาจ '57 เพื่อทำลายประชาธิปไตย


ทนายคดี 99 ศพนำ"ข้อเท็จจริงใหม่"จี้อัยการ-ปปช. เอาผิด"อภิสิทธิ์-สุเทพ"เจตนาฆ่า


ทนายคดี 99 ศพนำ"ข้อเท็จจริงใหม่"จี้อัยการ-ปปช.เอาผิด"อภิสิทธิ์-สุเทพ"เจตนาฆ่า

jom voice
Published on Sep 19, 2017

นายวิญญัติ ชาติมนตรี เลขาธิการสมาพันธ์เพื่อสิทธิเสรีภาพ และทนายญาติผู้เสึยชีวิตและผู้ที่ได้รับผลกระทบจากการสลายการชุมนุมระหว่างเดือนเมษายน - พฤษภาคม 2553 ให้สัมภาษณ์ Thais Voice หลังจากเดินทางไปยื่นข้อเท็จจริงใหม่กรณีสลายการชุมนุมทางการเมืองช่วงปี 2553 ที่ผ่านมาจนเป็นเหตุให้ประชาชนเสียชีวิตกว่า 100 ศพและบาดเจ็บกว่า 2000 คนว่า ข้อเท็จจริงใหม่ มาจากคำพิพากษาของศาลฏีกา ที่ระบุการตายของประชาชนมาจากการออกคำสั่งของนายอภิสิทธิ์ และนายสุเทพ ที่ให้นำกำลังพลพร้อมอาวุธจริงออกมาปฎิบัติหน้าที่คล้ายกับการทำสงคราม ซึ่งประเด็นนี้จะต้องวินิจฉัยให้ชัดว่าเป็นสาเหตุการตาย และบาดเจ็บของประชาชนจำนวนมากหรือไม่ โดยจะต้องส่งให้ ปปช.ไต่สวนต่อไป และการสรุปการไต่สวนของ ปปช.ชุดเก่าที่ผ่านมาเป็นไปเพื่อที่จะเข้าข้างฝ่ายจำเลยมากกว่า และในเร็ว ๆ นี้ ตนพร้อมญาติผู้เสียชีวิตจะเดินทางไปเร่งรัดกล่าวโทษ ปปช.อีกครั้ง

‘โร้ดโชว์’ ทั่นผู้นัมพ์ ‘นั่งหลับบนโถส้วม’"ไล่ยังไงตอนนี้ก็ไม่ไป"

ประยุทธ์ โร้ดโชว์ แบบนักร้องลุกทุ่ง เดินสายไปสุพรรณ-อยุธยา พอดีช่วงครบรอบ ๑๑ ปี พวกเสือตะวันออกยึดอำนาจรัฐบาลที่ชนะเลือกตั้งท่วมท้น ๑๙ กันยา ๔๙ ได้ จ่านิว ชวนเพื่อนออกมาเตือนความจำบนสกายว้อค

ทั่นภู่นัมพ์ (‘nump’)* ครบเครื่องทั้ง ลูกคอ ร้องลิเกเรียกแขก ช่วยพ่อค้าขายน้ำ และ ขับควาย รถไถคูโบต้าเก๋ไก๋ สไตล์นักการเมืองหาเสียง จนมีคนเอาไปเปรียบอดีตนายกฯ ยุค ๙๙ ศพ คาดขะม้า ดำนา

ที่อยุธยา “ขณะที่เดินผ่านร้านขายน้ำที่พ่อค้าแต่งลิเกร้องเชิญคนอุดหนุน ท่านก็หยุดมองแล้วร้องขึ้นมาบ้าง เสียดายที่ท่านไม่ได้ร้องผ่านไมโครโฟนจึงทำให้เสียงเบาไป จนจับความไม่ได้ว่าท่านร้องอะไร” (เก็บมาจาก โอเคเนชั่น)

ส่วนที่สุพรรณ วุ้ย ทั่นจ้ออย่างเคย สอนการคลัง วิธีทำงบประมาณขาดดุล ต้องซื้อโน่นซื้อนี่ (ไอ้ที่ซื้อแล้วใช้ไม่ได้บ้าง ไม่ได้ใช้บ้างน่ะ) แล้วมาลงที่ เตือนเลือกตั้งอย่าเลือกผิด เปรียบเทียบคนไทยเป็น กบเลือกนาย

ก็เลยโดน วีระ สมความคิด พธม. (ที่ดูเหมือนจะ) เปลี่ยนใจ ดีดกลับเข้าให้ “ประยุทธ์ คุณเข้าใจผิดแล้ว...นายกฯ ที่มาจากการทำรัฐประหาร เป็นนายกฯ ที่ประชาชนส่วนใหญ่ไม่ได้ต้องการ...

ที่สำคัญ ประชาชนบางกลุ่มที่เรียกร้องให้ทหารเข้ามายึดอำนาจ ในที่สุดตนเองก็ต้องถูกกดขี่ข่มเหงไปด้วย แต่ไม่สามารถเปลี่ยนหรือไล่ผู้กดขี่ออกไปได้ นั่นแหละสมควรเรียกว่าพวก กบเลือกนาย


ปัดโธ่ ยังจะมีหน้าทำปากกล้าบ้าบิ่น “ผมไม่ได้กลัวท่านล่ะนะ เดี๋ยวท่านจะมาไล่ผม ไล่ยังไงตอนนี้ก็ไม่ไป...เพราะผมเข้ามาแล้วนี่ ก็อย่าให้ผมเข้ามาอีกสิ” (ตามคลิปรายการเจาะลึกทั่วไทยของสปริงนิวส์)

ผู้ดำเนินรายการ ดนัย เอกมหาสวัสดิ์ พยายามวิ เคาะ เจาะจงว่ามันเป็นอารมณ์สะสม เลยต้องพลิกไปดูรายการของเขาเมื่อวันก่อนอีกตอน ที่ท้าวความย้อนไปเมื่อวันศุกร ลุงตู่ ของเขาเล่นบท ยั๊วกับนักข่าวเมื่อถูกถามเรื่องจะเวนคืนที่ดินสองข้างทางรถไฟไทย-จีน ที่ว่าจะเอาไปทำเป็นพื้นที่เศรษฐกิจ ซึ่งเคยเป็นข่าวมาก่อนแล้วว่าจีนต้องการขอใช้สิทธิ

“คุณมาถามอะไรผม เวลาเขาทำกฎหมายแล้วคุณก็ค้านเขาทุกเรื่อง...ผมถามคุณนี่เข้าใจไหม แล้วถ้ามันออกไม่ได้แล้วใครเป็นคนผิด ใคร ไอ้คนเสนอ ชั้นไม่เสนอดีกว่ารึ ชั้นอยู่เฉยสิ เสนอให้โดนด่าทำไมวะ”

(https://www.youtube.com/watch?v=dE4eZ6e6H28 และ https://www.youtube.com/watch?v=8M1IYSpmH1w&feature=youtu.be)

ย้อนอีกทีวันที่บิ๊กตูบ ณ คสช. พูดถึงงบประมาณขาดดุล เขาพูดถึงเรื่องภาษีอานด้วยละ ก็ภาษีบาปปรับใหม่เหล้า-บุหรี่ขึ้นราคากัน จนพวกไม่อยากลงแดงกับสิงห์อมควันหน้าละเหี่ยตาละห้อย

แต่ประเด็นมันอยู่ที่พวกไม่กลัวลงแดงเขาวิจารณ์กันว่า รัฐบาลตูดขาดนั่นละประยุทธ์ถึงได้ทำยั๊ว

“คิดมากี่รัฐบาลแล้ว เคยทำได้หรือไม่...หลายเรื่องที่รัฐบาลนี้ทำได้โดยที่ทุกรัฐบาลทำไม่ได้ เพราะกลัวเสียคะแนน แต่ผมไม่เคยกลัวเสียคะแนน”

ข้อสำคัญเรื่องทุจริตนี่สะกิดไม่ได้ ถามทีไรของขึ้น “รัฐบาลอยู่ในระดับนโยบาย ข้างล่างเป็นคนทำงาน (อ้อ ลืมไปประเทศไทยมีทั้งเล่าเต๊งและดาดฟ้า) ทุกคนต้องระวังตัวเองไม่ใช่โยนมาแต่ข้างบน...

ตรวจสอบกันทุกวันเป็นเหตุให้ต้องพูดเยอะ หน้าตาถึงเป็นแบบนี้...เป็นคนขี้โมโห”


อ่า ขี้โมโหไม่เท่าไหร่ ขี้จุ๊ หลอกแดรกร่ำไปนี่สิ น่าอาย ไม่ยักฟัง อจ.เดชรัตน์ สุขกำเนิด คณะเศรษฐศาสตร์ ม.เกษตรฯ เขาหน่อยล่ะปะไร

รัฐบาลของท่านจำเป็นต้องทำครับ เพราะในช่วง ๑๐ เดือนที่ผ่านมาของปีงบประมาณ ๒๕๖๐ รัฐบาลใช้จ่ายงบประมาณไปแล้ว ๒,๕๑๔,๒๒๙ ล้านบาท แต่หารายได้ได้เพียง ๑,๙๐๔,๐๕๓ ล้านบาท 
ทำให้รัฐบาลขาดดุลงบประมาณสูงถึง ๖๑๐,๗๑๖ ล้านบาท สูงที่สุดเป็นประวัติการณ์ (ปีงบประมาณ ๒๕๕๙ ทั้งปี ขาดดุล ๓๙๕,๖๐๘ ล้านบาท และปีงบประมาณ ๒๕๕๘ ขาดดุล ๓๙๔,๔๔๑ ล้าน
รัฐบาลของท่านจึงจำเป็นต้องจัดเก็บภาษีเพิ่มขึ้น ไม่ใช่ความกล้าหาญแต่อย่างใดครับ” 
ทีอย่างนี้ทั่นตุ่นไม่ยักบรรยายบ้าง ทำเป็นรอบรู้เฉพาะบางเรื่องไม่ได้นา รวมทั้งพวกข้อมูลดิบยังไม่ได้ปรุงแต่งก็ต้องรับรู้อยู่ตลอดเวลาด้วย รักจะเป็นนายกฯ ผู้วิเศษกว่าใครๆ อย่างที่คุยทุกเมื่อเชื่อวันละก็ ต้องแม่น

อย่างรายงานข่าว ประชาชาติธุรกิจ เมื่อสองวันก่อน (ขอบใจ ชัยวุฒิ สุวรรณโณ ให้ลายแทง https://www.prachachat.net/columns/news-40124) เรื่อง “ดัชนี ๗-๑๑ ตอกย้ำกำลังซื้อทรุด”

จากข้อมูลผลประกอบการบริษัท ซีพี ออลล์ เจ้าของธุรกิจเซเว่นฯ ในประเทศไทยระบุว่า ยอดขายเฉลี่ยของร้านเซเว่นฯ ในไตรมาส ๒/๖๐ มีอัตราการเติบโตลดลง ๑.%” ในขณะที่แบ๊งค์ชาติส่งสัญญานการเติบโตของเศรษฐกิจในลักษณะ กระจุกตัว

“หรือเศรษฐกิจดีเฉพาะในกลุ่มท็อปของประเทศ ในลักษณะ รวยกระจุก-จนกระจาย และจะเป็นการเพิ่มความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจมากขึ้นหรือไม่

เพราะขณะที่กลุ่มคนฐานรากของประเทศ พ่อค้าแม่ค้า เกษตรกร ยังอยู่ในภาวะยากลำบาก ทั้งที่รัฐบาลระบุว่าได้อัดฉีดเม็ดเงินลงไปในกลุ่มรากหญ้า และเอสเอ็มอีจำนวนมหาศาล

เช่นนี้หมายความอย่างไร “ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ” “ให้ยาไม่ถูกโรค” หรือว่าลองผิดลองถูกกับเรื่องปากท้องของชาติ จะว่า สื่อเอาแต่ติ เอาแต่ด่าได้อย่างไร ยึดประเทศไป ๓ ปี ๔ เดือนแล้วแก้ไขอะไรได้แค่ไหน

นอกจาก เหลว เรื่องปากท้อง ช่องว่างชนชั้นรวย-จนถ่างออกไป มั่งคั่งกันแค่พวก คนดีเรื่องปรองดองก็ เลว เสียจนจะบัดซบ เพราะตราชั่งมันดันลำเอียง เรื่อง มั่นคงแน่นอนกระชับมั่นกว่าเดิมในกำมือทหาร 

แล้วจะ ยั่งยืนได้แค่ไหน ตราบที่ฝ่ายหนึ่งมีแต่ความช้ำใจ อีกฝ่ายตีอกชกลม

* (หมายเหตุ :ศัพท์ ‘nump’ ตามนิยามของ Urban Dictionary http://www.urbandictionary.com/define.php?term=nump มาจากคำ nap (หลับ) บวกกับ dump (นั่งอึ) รวมความได้ว่า นั่งหลับบนโถส้วม’)

นายริด วังเคย หรือ ริป แวน วิงเคิล เวอร์ชั่นไทย หลับไป 11 ปี ตื่นมาเห็นอะไรบ้าง

นายริด วังเคย หรือ ริป แวน วิงเคิล เวอร์ชั่นไทย หลับไป 11 ปี ตื่นมาเห็นอะไรบ้าง


มีวรรณกรรมจำนวนหนึ่ง ที่กลายมาเป็น “สัญลักษณ์” เมื่อเราจะพูดถึง สภาพสังคม ในห้วงเวลาหนึ่ง นอกจาก 1984 ของจอร์จ ออเวลล์ แล้ว "Rip Van Winkle" เรื่องสั้นของนักเขียนอเมริกัน วอชิงตัน เออวิง (Washington Irving ) ที่ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2362 .ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ของราชวงศ์จักรี จินตนากรของ วอชิงตัน เออวิง คือการให้ตัวเอกคือ ริป แวน วิงเคิล หลับไป 20 ปี แล้วตื่นขึ้นมา พบกับอะไรบ้าง

จากเรื่องดังกล่าว ผมลองเอา พลอตของเรื่อง ริป แวน วิงเคิล มาจินตนาการ ในประเทศไทย โดยตั้งชื่อว่า นายริด วังเคย ในวัย 25 ปี (เกิด 1 เมษายน 2524—มาพร้อมกบฏเมษาฮาวาย) จนถึงเมื่อปี 2549 แล้วเข้านอนตอนหัวค่ำของวันที่ 19 กันยายน 2549 โดยหารู้ไม่ว่าคืนนั้นจะมี รัฐประหาร 19 กันยา รัฐประหารเพื่อระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข

ผ่านไป 11 ปี แล้วตื่นขึ้นมาอีกที เช้าวันที่ 19 กันยายน 2560 เขาจะเห็นและไม่เห็นอะไรบ้าง

1. นายริด วังเคย เกิดในปี 2524 ซึ่งเป็นปีที่ 36 ในรัชกาลที่ 9 แต่เมื่อตื่นขึ้นมา ก็พบว่า ในหลวงรัชกาลที่ 9 สวรรคตเสียแล้วในปี 2559 หรือ 1 ปีก่อนหน้านั้น อีกไม่กี่วันก็จะถึงพระราชพิธีถวายพระเพลิงในหลวงรัชกาลที่ 9 นายริด วังเคย ก็อาจจะเป็นคนหนึ่งที่สวมเสื้อ "ฉันเกิดในรัชกาลที่ 9" หรือ "ขอเป็นข้ารองพระบาททุกชาติไป"

2. นายริด วังเคย แม้จะพบกับรัฐประหาร 1 ครั้งในปี 2534 และความพยายามรัฐประหารที่ล้มเหลว 2 ครั้งในปี 2524 และ 2528 แต่ นายริด วังเคย คงคิดว่ารัฐประหารน่าจะล้าสมัยไปแล้ว แม้ในปี 2534 (ซึ่งตอนนั้นนายริด วังเคย พอจะจำความได้เพราะมีอายุ 10 ขวบ) จะมีรัฐประหารแต่ก็เป็นเพียงสั้น ๆ และทหารต้องกลับเข้ากรมกองในปีต่อมา เมื่อ นายริด วังเคย ตื่นขึ้นในปี 2560 กลับพบว่าระหว่างที่นอนหลับไป ประเทศไทยมีรัฐประหารถึง 2 ครั้งในปี 2549 และ2557 และไม่มีทีท่าว่าทหารจะกลับเข้าสู่กรมกอง

3. นายริด วังเคย มีสิทธิเลือกตั้งครั้งแรกในปี 2544 เราคงไม่ทราบว่า นายริด วังเคย เลือกใครเพราะเป้นความลับ แต่ในการเลือกตั้งครั้งนั้นเป็นสิ่งที่จะเปลี่ยนการเมืองไทยไปตลอดกาล กล่าวคือเป็นการเลือกตั้งภายใต้รัฐธรรมนูญ 2540 ที่มุ่งสร้างภาวะผู้นำให้แก่นายกรัฐมนตรี STRONG PRIME MINISTER นายริด วังเคย อาจจะเป็น 1 ใน 7,610,789 คนที่เลือกพรรคประชาธิปัตย์ หรืออาจจะเป็น 1 ใน 11,634,495 คนที่เลือกพรรคไทยรักไทย ที่มีสโลแกนคิดใหม่ ทำใหม่ก็ได้ หรืออาจจะ “นอนหลับทับสิทธิ”

แต่ที่แน่ ๆ นายริด วังเคย คงจะงงว่า ทำไมทักษิณ ชินวัตร ที่ดูเหมือนว่าจะใหญ่คับประเทศ ถึงต้องลี้ภัย เ ท่านั้นยังไม่พอ นายริด วังเคย คงจะงงว่า มียิ่งลักษณ์ ชินวัตร น้องสาวทักษิณ มาเป็นนายกรัฐมนตรีด้วย และยังไม่มีร่องรอยว่าอยู่ที่ไหนจนถึงปัจจุบัน

4. นายริด วังเคย คงจะงุนงงกับคำว่าตุลาการภิวัตน์ ที่ศาลมาเล่นการเมืองเมืองอย่างออกหน้าออกตา และมีที่ทางในองค์กรอิสระต่าง ๆ (แถมต่ออายุตัวเองให้เกษียณ 70 ปี ด้วย หน้าไม่อายจริง ๆ) แม้ว่าก่อนจะเข้านอนคืนวันที่ 19 กันยายน 2549 ไม่นาน พอจะมีสัญญาณตุลาการภิวัตน์ อยู่บ้าง แต่ไปไกลสุดของตุลาการภิวัตน์ คือทำให้การเลือกตั้ง 2 เมษายน 2549 เป็นโมฆะเท่านั้น แต่ก็มี 2 ด้าน เหมือนกันในปี 2560 คนเขาก็ด่าศาลกันทั่วบ้านทั่วเมือง จนต้องเอาข้อหาหมิ่นประมาทศาลมาปิดปากคน

5. นายริด วังเคย คิดไม่ถึงว่าการเมืองมวลชนของไทยจะไปไกลขนาดนี้ แม้ว่าก่อนจะหลับมีสิ่งที่เรียกกว่า พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย นำโดยสนธิ ลิ้มทองกุล และมวลชนจำนวนมาก แต่เมื่อกลับไปดู กลุ่มเสื้อแดง นปช. กลุ่มกปปส. แล้วกลับมีขนาดใหญ่กว่ามาก นี่ยังไม่รวมถึงการตื่นตัวของ ขบวนการรากหญ้าที่ก่อนหน้านี้ถูกมองว่าเป็นพวกไม่ตื่นตัวทางการเมือง แต่ปัจจุบันหัวหน้าคณะรัฐประหาร กลับกลัวมวลชนรากหญ้า มีเวทีไหนก็ต้องพูดแขวะตลอด อีกเรื่องที่ลืมไปคือ รายการเมืองไทยรายสัปดาห์ของสนธิ ลิ้มทองกุล นั้นไม่ได้จัดนานแล้ว และทราบว่าสนธิ ลิ้มทองกุล ตอนนี้ติดคุกด้วยคดีฉ้อโกง

6. นายริด วังเคย นึกไม่ถึงว่าสุเทพ เทือกสุบรรณ ส.ส.สุราษฎร์ธานี พรรคประชาธิปัตย์ที่เล่นการเมืองมาตั้งแต่ปี 2522 และขึ้นชื่อว่าเป็นนักการเมืองที่โกงกินอันดับต้น ๆ ของประเทศ ตั้งแต่ โกงที่ดิน ส.ป.ก. ให้พรรคพวก มาจนถึงโกงทรายถมสนามบินสุวรรณภูมิ นั้นกลายเป็น “ลุงกำนัน” ที่ใจซื่อ มือสะอาด มุ่งมั่นปฏิรูปการเมืองของมวลชนชนชั้นกลางได้อย่างไร คนอย่างสุเทพ กล้าพูดว่าทั้งชีวิตไม่เคยโกงแม้แต่บาทเดียว ซึ่งปกตินักการเมืองก็พูดกัน แต่ที่ไม่ปกติคือกลับมีคนเชื่อสุเทพ เรือนแสน เรือนล้านเชื่อสุเทพนี่แหละ

Thanapol Eawsakul

‘ความจริง และ ความหวัง’ จาก ศาสตราจารย์ ดร.วรเจตน์ ในบรรยากาศ 'จุดไฟในสายลม' ท่ามกลางพายุ โหมกระหน่ำ.... - The Standard

1 ปีที่เร้นกายจากงานสอนหนังสือ หมดไปกับการเขียนตำรากฎหมายเล่มใหม่ และการใช้เวลาใคร่ครวญเรื่องต่างๆ ในชีวิตของตนเอง เขาได้ค้นพบในสิ่งที่ไม่เคยรู้ และเชื่อใน ‘ความจริง’ และ ‘ความหวัง’ ที่ยังมีอยู่เสมอในตัวมนุษย์

และนี่คือ ‘ความจริง และ ความหวัง’ จาก ศาสตราจารย์ ดร.วรเจตน์ ภาคีรัตน์ เมื่อผู้คนและสังคม อาจต้องอยู่ในบรรยากาศที่เรียกว่า จุดไฟในสายลมกันอีกครั้ง

อ่านบทความเพิ่มเติม http://ow.ly/3m4A30feGEx

#News #TheStandardCo #TheStandardTH #StandUpForThePeople



Phra Sirichai Thummachart ก็ต้องข่วยกันเท่านั้น

19 กันยา 60 กับ จักรภพ เพ็ญแข + 11 ปีรัฐประหาร สิ่งที่ทิ้งไว้ให้สังคมไทย...

19 กันยา 60 กับ จักรภพ เพ็ญแข

วันนี้เมื่อ พ.ศ. 2549 มีคนสั่งให้ทหารยึดอำนาจจากรัฐบาลที่ประชาชนเลือกตั้งเข้ามา เพราะคนสั่งหมดปัญญาที่จะกำจัดรัฐบาลที่ประชาชนทั้งรักและศรัทธา และกำลังหยั่งรากลึกลงทุกทีในประเทศที่เรียกกันว่าราชอาณาจักร

หลังจากที่เรียกไปบอกตรงๆ เมื่อตอนต้นปีว่าให้สละอำนาจ ตามมาด้วยการดวลดาบกันด้วยการยุบสภา 24 กุมภาพันธ์และการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 2 เมษายน ซึ่งช่วยตอกย้ำยืนยันว่า รัฐบาลของพรรคไทยรักไทยและนายกรัฐมนตรีทักษิณเป็นที่นิยมรักใคร่อย่างกว้างขวางทั่วประเทศ เขาก็เดินเกมต่อด้วยการประกาศให้การเลือกตั้งนั้นเป็นโมฆะ หันไปเล่นงานผู้ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความเป็นกลางอย่างกรรมการการเลือกตั้งสามคนจนถึงขั้นติดคุก เร่งอารมณ์ของตัวแทนเศรษฐีเก่าและเงินเก่าในนามกลุ่มพันธมิตรฯ ให้หนักข้อรุนแรงยิ่งขึ้น สุดท้ายก็ล้มเหลวหมดทุกท่า จนคอตก ไม่มีทางจะทำความชั่วในทางการเมืองแบบซ่อนมือตัวเองและโยนบาปให้คนอื่นได้อีกต่อไป จึงเรียกกลุ่มมาเฟียที่อุตส่าห์สร้างสมมานานหลายปี ภายใต้การควบคุมของหลงจู๊โรคจิต ให้มารับคำสั่งโดยตรงจากตัวเองในตอนกลางดึก บอกให้ก่อการรัฐประหารยึดอำนาจเสียในคืนนั้น และเริ่มโศกนาฏกรรมรอบใหม่ของราชอาณาจักรไทยที่ยืดเยื้อยาวนานมาจนถึงทุกวันนี้

ทั้งหมดนี้อาจจะเป็นการเล่าเรื่องเก่าซ้ำใหม่ แต่ก็ต้องเล่าย้ำซ้ำทวนเพื่อตราไว้ให้ชัดเจนว่า ใครคือต้นเหตุแห่งวิบากกรรมไทย ถึงตัวผู้ก่อกรรมจะอยู่หรือไม่ก็ตาม กรรมนั้นก็ยังอยู่ ใครที่ช่วยเหลือในการปกปิดกรรมนั้นและลากกรรมนั้นให้ยาวนานต่อมาโดยไม่มีสำนึกผิดบาป คณะนั้นๆ หรือคนนั้นๆ ก็คือทายาทแห่งกรรมชั่ว ที่จะต้องเผชิญหน้ากับฝ่ายเจ้าของประเทศคือพลเมืองไทยต่อไป ครอบครัวใดหรือบุคคลใดในขบวนการประชาชนจะถอย ก็ถอยไป แต่ขบวนการนึ้ไม่มีถอย มีแต่จะแรงกล้าขึ้นทุกที

นี่คือความสำคัญของ 19 กันยายนของทุกปีจากนี้ไป.


จักรภพ เพ็ญแข
19 กันยายน 2560

ที่มา FB
จักรภพ เพ็ญแข - Jakrapob Penkair


11 ปีรัฐประหาร สิ่งที่ทิ้งไว้ให้สังคมไทย คือ ความแตกแยก และถือเป็นจุดเริ่มของสงครามสีเสื้อ

Wake Up News 07.00 – 08.30 น. 20 กันยายนนี้

ติดตามชมสดทาง Voice TV ช่อง 21 , https://live.voicetv.co.th/
Facebook Live https://www.facebook.com/wakeupthailand/
ชมย้อนหลังได้ทาง https://shows.voicetv.co.th/wakeupnews/
#WakeUpNews #VoiceNews

Voice TV - Wake Up News

วันนี้ครบรอบ 11 ปีของการยึดอำนาจโดย คมช. Watana Muangsook "กลับมาแล้วครับ"


ผมหายไปหลายวันเนื่องจากต้องเสียเวลาทำคำให้การแก้คดี กรณีผมโพสต์ให้กำลังใจนายกยิ่งลักษณ์แต่ถูก คสช. กล่าวหาว่าก่อให้เกิดความไม่สงบในราชอาณาจักร ผมเลยได้รับรางวัลที่ไม่เคยอยากได้คือศิลปินเสรีภาพที่เจอข้อหามากที่สุดในยุค คสช. ความยากคือการหาเหตุผลมาแก้ข้อกล่าวหาที่ไม่มีเหตุผล

วันนี้ครบรอบ 11 ปีของการยึดอำนาจโดย คมช. ผลพวงของการยึดอำนาจครั้งนั้นยังไม่ทันจางหายก็เกิดการยึดอำนาจโดย คสช. อีกครั้ง ความดีเพียงอย่างเดียวของ คสช. คือทำให้คนไทยได้รับรู้ว่าการยึดอำนาจไม่ใช่ทางแก้ปัญหาแต่กลับสร้างปัญหาอย่างไม่รู้จบ ที่สำคัญคือการทำลายหลักนิติธรรมอันเป็นรากฐานของระบอบประชาธิปไตย การปราบโกงที่เป็นข้ออ้างของการยึดอำนาจเป็นเพียงวาทกรรมและเลือกปฏิบัติ หากเป็นคนอื่นที่ถูกกล่าวหาหรือมีส่วนเกี่ยวข้องกับการทุจริตจะถูกหัวหน้า คสช. ใช้อำนาจพิเศษสั่งพักงาน เช่น อดีตผู้ว่า กทม. และผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแทบจะทั่วประเทศ เป็นต้น แต่หากเป็นการทุจริตที่เกี่ยวข้องกับคนในกองทัพ เช่น การจัดซื้อเครื่องตรวจจับวัตถุระเบิด GT 200 หรือการทุจริตการรับงานขุดลอกคูคลองของ อผศ. หรือการจัดซื้อเรือเหาะ หรือล่าสุดการอนุมัติให้เอกชนใช้พื้นที่ป่าไม้ คนที่เกี่ยวข้องกับการทุจริตกลับนั่งประชุมร่วมกับหัวหน้า คสช. อย่างสุขสบายทุกสัปดาห์โดยคนที่นั่งหัวโต๊ะมองไม่เห็น ทั้งหมดคือธรรมชาติของเผด็จการทุกยุคที่ความจริงจะปรากฏออกมาเมื่อหมดอำนาจ นั่นอาจเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้อำนาจยังไม่ถูกคืนให้กับประชาชน

วัฒนา เมืองสุข
19 กันยายน 2560

Watana Muangsook

วันอังคาร, กันยายน 19, 2560

BBC Thai - 19 กันยา 2549: 11 ปีของ “รัฐประหารเสียของ”

ประชาชนจำนวนหนึ่งออกไปให้กำลังใจทหารที่เคลื่อนรถถังออกมาโค่นล้มรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร ปี 2549

19 กันยา 2549: 11 ปีของ “รัฐประหารเสียของ”

โดย หทัยกาญจน์ ตรีสุวรรณ

19 กันยายน 2017

19 ก.ย. 2549 ไม่เพียงเปลี่ยนชีวิต พ.ต.ท. ทักษิณ ชินวัตร (ยศขณะนั้น) นายกรัฐมนตรีคนที่ 23 ไปตลอดกาล แต่ยังเป็นอดีตที่ตามหลอกหลอน พล.อ. สนธิ บุญยรัตกลิน หัวหน้าคณะรัฐประหารที่ถูกตราหน้าว่า "ทำเสียของ"

ตลอดวันที่ 19 ก.ย. 2549 ข่าวลือเรื่องรัฐประหารมีอย่างหนาหู ในยามที่ทักษิณอยู่ในสหรัฐอเมริกาเพื่อกล่าวสุนทรพจน์ในที่ประชุมใหญ่แห่งสหประชาชาติ ทว่า กว่าเขาจะไหวตัวทัน และพยายามสกัดกั้น ก็สายเกินไป

ช่วงค่ำของวันที่ 19 ทักษิณอ่านประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตกรุงเทพฯ จากนครนิวยอร์ก ออกคำสั่งปลดผู้บัญชาการทหารบก (ผบ.ทบ.) แล้วแต่งตั้งผู้บัญชาการทหารสูงสุด (ผบ.สส.) เข้าควบคุมสถานการณ์ แต่การสื่อสารของนายกฯ คนที่ 23 ผ่านสถานีโทรทัศนช่อง 9 ถูกตัดสัญญาณ ปฏิบัติการยื้ออำนาจข้ามทวีปของเขา จึงหยุดลง

22.54 น. สถานีโทรทัศน์ทุกช่องขึ้นประกาศของ "คณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข" (คปค.) มี พล.อ.สนธิ บุญยรัตกลิน หรือ "บิ๊กบัง" ผบ.ทบ.คนนั้น เป็นหัวหน้าคณะรัฐประหาร (ต่อมา คปค. แปรสภาพเป็นคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ หรือคมช.)

ที่มา: บีบีซีไทยรวบรวมข้อมูลและคำให้สัมภาษณ์ของ พล.อ.สนธิกับสื่อหลายสำนัก โดยข้อ 1, 7 มาจากคอลัมน์ "ลึกแต่ไม่ลับ" โดยจรัญ พงษ์จีน ในมติชนสุดสัปดาห์ 24 พ.ย. 2549 ข้อ 2, 3 มาจากหนังสือ "ลับ ลวง พราง" โดยวาสนา นาน่วม และบทสัมภาษณ์ที่ตีพิมพ์ลงเว็บไซต์กรุงเทพธุรกิจ 26 ต.ค. 2549 ข้อ 4 จากหนังสือ "ลับ ลวง พราง" และข้อ 5 จากบทสัมภาษณ์ของกรุงเทพธุรกิจ

คำสัญญา ที่กลายเป็น "รัฐประหารเสียของ"

เช้าวันรุ่งขึ้นหลังการยึดอำนาจครั้งแรกในรอบ 15 ปี ประชาชนบางส่วนออกไปถ่ายรูปกับรถถัง-มอบดอกไม้ให้ทหาร จนสื่อต่างประเทศอดประหลาดใจไม่ได้กับ "รัฐประหารแบบไทยไทย"


ขณะที่นายพลผู้กลายเป็น "องค์อธิปัตย์" นำทีม ผบ.เหล่าทัพอ่านแถลงการณ์ คปค. ย้ำ 4 เหตุผลในการยึดอำนาจ ก่อนเชิญคณะทูตานุทูตมาพบเพื่อชี้แจงสถานการณ์ และตั้งโต๊ะตอบคำถามสื่อมวลชนทั้งไทยและเทศกว่า 400 ชีวิต

"ขอเวลาทำภาระหน้าที่ตรงนี้ 2 สัปดาห์ เพื่อให้มีนายกฯ และ ครม.ชุดใหม่มาบริหารราชการแผ่นดินต่อไป" พล.อ.สนธิให้คำมั่น

เขายืนยันว่าไม่ต้องการครองอำนาจบริหารประเทศ และประกาศคืนอำนาจให้ประชาชนภายใน 1 ปี

ไม่กี่วันต่อมา พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ องคมนตรี คือคนที่ พล.อ.สนธิเลือกให้ครองอำนาจแทนในฐานะนายกฯ คนที่ 24 (1 ต.ค. 2549-29 ม.ค. 2551) ด้วยความคิดว่า "ต้องคำนึงถึงความรู้สึกของคนทั้งโลกที่กำลังมุ่งสู่ความเป็นประชาธิปไตย"

พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ (คนกลาง) ถ่ายภาพหมู่ร่วมกับ ครม. ซึ่งหัวหน้า คมช.เปรียบเปรยว่าเป็น "คอหอยกับลูกกระเดือก" แต่ต่อมาเกิดความเห็นไม่ลงรอยหลายครั้ง จนกลายเป็น "คอหอยขัดลูกกระเดือก"

ทว่า หัวหน้าคณะรัฐประหารไม่สามารถสั่งการนายกฯ ได้ เพราะ พล.อ.สุรยุทธ์ผู้เป็น "นายเก่า" ของอดีตนายทหารรบพิเศษ แข็งกว่าที่เขาคิด

ภายหลังเกษียณอายุราชการ พล.อ.สนธิยังกลายเป็นลูกน้องของพล.อ.สุรยุทธอีกครั้ง โดยตัดสินใจทิ้งเก้าอี้ประธาน คมช. (30 ก.ย. 2550) เข้าร่วมคณะรัฐมนตรีในฐานะรองนายกฯ ฝ่ายความมั่นคง แล้วให้ พล.อ.อ.ชลิต พุกผาสุข รองประธาน คมช. รักษาการประธานแทน

เมื่อเห็นเก้าอี้ครม. สำคัญกว่าสัญญาประชาชน หลายเรื่องที่ควรจัดการจึงไม่ถูกจัดการ และนำมาสู่ข้อครหาเรื่อง "รัฐประหารเสียของ"

นี่กลายเป็นบทเรียนที่ทำให้คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ยึด-กุมอำนาจไว้เองมากว่า 3 ปี 4 เดือนแล้ว

เหมือนชนะ แต่ไม่ชนะ

ข้อแตกต่างระหว่าง คมช. ของ พล.อ.สนธิ กับ คสช. ของ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา คือ พล.อ.สนธิรักษาสัญญาเรื่องระยะเวลาการคืนอำนาจให้ประชาชนใน 1 ปีไว้ได้ ขณะที่ พล.อ.ประยุทธ์ขยับหมุดหมายวันคืนอำนาจให้ประชาชนออกไปหลายครั้ง

พรรคพลังประชาชนรณรงค์ "โหวตโน" ร่างรัฐธรรมนูญปี 2550 ในชั้นประชามติ แต่ไม่อาจฝ่ากระแส "รับไปก่อน แก้ทีหลัง" และ "โหวตเยสเพื่อให้มีเลือกตั้ง"

คมช.ผลักดันให้ร่างรัฐธรรมนูญฉบับปี 2550 ผ่านการออกเสียงประชามติเป็นครั้งแรกของประวัติศาสตร์การเมืองไทย ด้วยคะแนนรับรอง 14 ล้านเสียง ต่อ 10 ล้านเสียงที่ไม่รับรอง ฝากมรดกคณะรัฐประหารผ่านรัฐธรรมนูญที่พวกเขาอ้างว่า สามารถสร้างกลไกสกัดกั้นการใช้อำนาจแบบ "เผด็จการรัฐสภา" เอาไว้ได้

"ความจริงประชาธิปไตยเกิดขึ้นตั้งแต่ 19 ก.ย. 2549 แล้ว หลังจากนี้การเมืองไทยจะเข้าสู่ระบบการเลือกตั้ง" พล.อ.สนธิกล่าวหลังทราบผลประชามติ 19 ส.ค. 2550

ชัยชนะในยกนั้น ทำให้ พล.อ.สนธิถูกจับตามองว่าจะแปรผลโหวตประชามติ เป็นแต้มต่อทางการเมืองหรือไม่อย่างไร? จะลงเล่นการเมืองหรือไม่?

พล.อ.สนธิบอกว่าต้องส่งเทียบเชิญถึง 2 ครั้ง ก่อนที่ พล.อ.สุรยุทธ์จะตอบรับเป็นนายกฯ คนที่ 24

ทว่าในความคิดของ พล.อ.สุรยุทธ์ไม่เชื่อว่า พล.อ.สนธิจะสืบทอดอำนาจได้ "ในประวัติศาสตร์ของไทยจะเห็นว่าประชาชนเป็นผู้ตัดสินจริงๆ ว่าจะอยู่ได้หรือไม่ได้"

ถือเป็นคำเตือนจากผู้เป็น "นาย" และ "พี่" ที่ไม่คาดว่าประธาน คมช. จะกระโจนลงสู่ปลักโคลนการเมืองหลังจากนั้น

ชัยชนะอยู่ในมือ คมช.เพียง 4 เดือนเท่านั้น เพราะทันทีที่มีการเลือกตั้งภายใต้กติกาฉบับปี 2550 "พรรคทักษิณ" ที่อยู่ในชื่อพรรคพลังประชาชนก็กำชัยชนะในการเลือกตั้ง 23 ธ.ค. 2550

สิ่งที่เคยคิดว่า "ชนะ" จึงกลับกลายเป็น "พ่ายแพ้"

พล.อ.อ.ชลิต พุกผาสุข รักษาการประธาน คมช. (คนขวา) ระบุในวันแถลงยุติหน้าที่ คมช. ว่า "ไม่ได้คิดว่าเราแพ้ เพราะเราไม่ได้ไปต่อสู้หรือแข่งขันใดๆ เพียงแต่เราต้องการจัดระบอบ"

"เราพยายามทำในสิ่งที่ดีที่สุด แต่มันทำได้ไม่ 100 เปอร์เซนต์ตามที่ใจมุ่งหวัง สิ่งเหล่านี้จะไปเรียกร้องหรือไปตำหนิใครไม่ได้ หากจะตำหนิ ขอตำหนิตัวเองที่ไม่สามารถทำได้" พล.อ.อ.ชลิตนำทีมแถลงยุติบทบาท คมช. เมื่อวันที่ 7 ก.พ. 2551 ต้องส่งไม้ต่ออำนาจให้กับเครือข่ายรัฐบาลที่พวกเขาโค่นอำนาจมากับมือ

ทหารเก่า "ตาย" ในสภา

พล.อ.สนธิประกาศหลายกรรมหลายวาระว่า "ไม่สนใจการเมือง" และ "ไม่เป็นนายกฯ" แต่ความรู้ในหมู่นักการเมืองรายใหญ่ "บิ๊กทหาร คมช." คือผู้สนับสนุนหลักพรรคเพื่อแผ่นดินในการเลือกตั้งปี 2550

พล.อ.พัลลภ ปิ่นมณี ระบุในหนังสือ "ลับ ลวง พราง ภาคสอง ซ่อนรูปปฏิวัติ หักเหลี่ยมโหด" ของ น.ส.วาสนา นาน่วม ว่า "พล.อ.สนธิตั้งเป้าให้พรรคเพื่อแผ่นดินร่วมจัดตั้งรัฐบาลกับพรรคประชาธิปัตย์ที่จะเป็นแกนนำ ซึ่ง พล.อ.สนธิจะเป็นรองนายกฯ ฝ่ายความมั่นคง ควบ รมว.กลาโหม"

พล.อ.สนธิช่วยลูกพรรคมาตุภูมิหาเสียงเลือกตั้ง 3 ก.ค. 2554 ที่ตลาดกลางเมืองนราธิวาส

อย่างไรก็ตาม พล.อ.สนธิไม่ได้เปิดหน้า-เปิดตัวลงสนามเลือกตั้งปี 2550 ในนามพรรคเพื่อแผ่นดิน แต่มาเปิดชื่อในฐานะหัวหน้าพรรคมาตุภูมิในปี 2552 โดยมีอดีต ส.ส.ที่แตกออกจากพรรคเพื่อแผ่นดินบางส่วนให้การสนับสนุน ตั้งเป้าทำพรรค ส.ส.มุสลิมชายแดนภาคใต้

พล.อ.สนธิประกาศขอ "เป็นมิตรกับทุกพรรค" พร้อมปฏิเสธเสียงวิจารณ์ภาพลักษณ์นายพลผู้ฉีกรัฐธรรมนูญ

"แล้วผมทำเพื่ออะไรล่ะ เราไปเรียกปฏิวัติ แต่ผมเรียกปฏิรูป หรือ reform คือการปฏิรูปสิ่งที่ไม่ดีให้เป็นสิ่งที่ดี พัฒนาสิ่งที่ไม่เป็นประชาธิปไตยให้เป็นประชาธิปไตย"

อดีตนายพล คมช.ลงสนามเลือกตั้งปี 2554 ในฐานะผู้สมัคร ส.ส.บัญชีรายชื่อ แม้พรรคมาตุภูมิได้ ส.ส.เพียง 3 คน แต่คะแนนจากลูกพรรคก็ช่วยหิ้วหัวหน้าให้เข้าไปทำหน้าที่ในสภาได้สำเร็จ

ในวันที่เข้าไปเป็น "นักการเมืองเต็มขั้น" พล.อ.สนธิพลิกบทบาทจาก "คู่ขัดแย้ง" ไปเป็น "คู่หู" ของพรรค-พวกที่เขาเคยยึดอำนาจ ด้วยการนั่งเป็นประธานกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทางการสร้างความปรองดองแห่งชาติ สภาผู้แทนราษฎร โดยมีวัฒนา เมืองสุข แกนนำพรรคเพื่อไทย รับหน้าที่ "โปรโมเตอร์ปรองดอง"

"มันเป็นโอกาสของท่านที่อาจจะได้เป็นฮีโร่อีกครั้ง ท่านเคยเป็นฮีโร่มาแล้วครั้งหนึ่งตอนปฏิวัติ มีคนเอาดอกไม้ไปให้เพราะคิดว่าท่านได้แก้ปัญหาของบ้านเมือง แต่เมื่อไม่ได้แก้ ผมถือว่าท่านใช้ได้ การที่คนทำผิดแล้วขอโทษ แล้วหาทางออกทางใหม่" วัฒนากล่าวกับเว็บไซต์ไทยพับลิก้า (2554)

อย่างไรก็ตามสารพัดวาระปรองดองฉบับพรรคเพื่อไทย ถูกบิดไปเป็น "ร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมฉบับเหมาเข่ง" ซึ่งนำไปสู่การชุมนุมต่อต้านของ "มวลมหาประชาชน" ก่อนปิดฉากด้วยการยึดอำนาจ 22 พ.ค. 2557 โดย คสช.

หัวหน้า คสช.ประกาศโรดแมป "คืนประชาธิปไตย" ไว้ 3 ขั้นตอน แต่ถึงขณะนี้ พล.อ.ประยุทธ์บอกว่ายังไม่สามารถระบุวัน-เวลาที่แน่ชัดในการเลือกตั้งได้

ในวันที่ไม่มีหัวโขนใดๆ ไม่รู้อนาคตพรรคการเมืองที่ปลุกปั้นทำมา พล.อ.สนธิพบสัจธรรมการเมือง "วันหนึ่ง เขารักเราได้ อีกวัน เขาก็ไม่ได้ชอบเราได้ ทั้งหมดขึ้นอยู่กับผลประโยชน์"

สิ่งที่ทำได้คือรอดูทิศทางลม ก่อนคิดอ่าน-ทำการใหม่

สิ่งที่เขาฝากบอกถึงนายพลรุ่นน้องที่อาจรอแต่งตัวเป็น "นายกฯ รับเชิญ" ภายใต้เงื่อนไขรัฐธรรมนูญฉบับปี 2560 ที่เอื้อให้ทำได้คือ "เข้าไปแล้วมันไม่ง่ายอย่างที่คิด ไม่ใช่สั่งทหาร"

@THAKSINLIVE/TWITTERคำบรรยายภาพทักษิณทวีตข้อความ หวังคนไทยจะไม่ลืมสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อ 11 ปีก่อน

นี่คือประสบการณ์ตรงของนายพลที่ยังอยู่ในวังวน 19 ก.ย. แม้ผ่านมา 11 ปี แม้มีรัฐประหารรอบใหม่ แต่ไม่อาจล้างประวัติศาสตร์ "รัฐประหารปราสาททราย" ไปได้!!!

สามปีรัฐประหาร : สื่อต่างชาติมองไทยอย่างไรบ้าง?

11ปี รัฐประหาร 2549! ประชาชนรวมตัว หวังยุติวงจรอุบาทว์! คมข่าวค่ำ 19 กย 2560


ล่าสุด! 11ปี รัฐประหาร 2549! ประชาชนรวมตัว หวังยุติวงจรอุบาทว์! คมข่าวค่ำ 19 กย 2560

Started streaming 42 minutes ago

คลิปเสวนา "ระบอบรัฐประหาร" จุฬาฯ 19 กย 2560 - พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์, สุรชาติ บำรุงสุข


Live! สดๆๆ!! พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์, สุรชาติ บำรุงสุข เสวนา "ระบอบรัฐประหาร" จุฬาฯ 19 กย 2560

bamboo network
Streamed live 7 hours ago

ประชาไทขอเชิญร่วมชมถ่ายทอดสด วงเสวนาวิชาการ หัวข้อ "อย่าให้เสียของ ประชาธิปไตย 99%และประชารัฐ ในระบอบรัฐประหาร 2557" โดยผศ.ดร. พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์ และ ศ.ดร. สุรชาติ บำรุงสุข ร่วมวงเสวนา ณ ห้อง 107 ตึก 1 คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รำลึก 11 ปี รัฐประหาร 2549 หยุดวงจรอุบาทว์ แม้เรากลับไปแก้ วันวาน ไม่ได้ แต่เราทำ พรุ่งนี้ ให้ดีได้


จ่านิว #หยุดวงจรอุบาทว์
ครบรอบ 11 ปี รัฐประหาร 19 ก.ย.


ล่าสุดๆ!! นายแน่มาก! คารวะ จ่านิว บุกรำลึก 11 ปี รัฐประหาร 2549 สกายวอล์ค หอศิลป์ กทม. 19 กย 2560


bamboo network

Streamed live 4 hours ago

วันนี้ วันครบรอบการก่อรัฐประหาร 19 กันยา และเป็นต้นเรื่อง ของการนำพาการเมืองไทยย้อนคืนสู่ระบอบทหารและเครือข่ายอำนาจโบราณเป็นใหญ่
จนมาตอกย้ำ ด้วย การยึดครองอำนาจของกลุ่มทหารและเครือข่ายอำนาจโบราณให้เบ็ดเสร็จเด็ดขาดอีกครั้ง ในการรัฐประหารของ ประยุทธ์และพวก เมื่อ3 ปีที่แล้ว

การรัฐประหารทั้งสองครั้งในรอบ 11ปี ที่ผ่านมา
ไม่แตกต่างในเรื่อง หลักๆเลย

ปี 57 มีกปปส.
ปี 49 มี นายสนธิ และพวก
ปี 57 มีนาย สุเทพและทีมงาน จากประชาธิปัตย์
พันธมิตร มีการยึดทำเนียบ ยึดสนามบิน
กปปส. มีปิด กรุงเทพ
ทั้งสองครั้ง ทหารอ้างว่า ต้องเข้ามาเพราะคนไทยกำลังจะตีกัน
ทั้งสองครั้ง ได้รับการสนับสนุน เห็นชอบจากสถาบันหลักสำคัญๆเช่น สถาบันตุลาการและอื่นๆ

หากเขียนเป็นบทละคร เรียกได้ว่า สองครั้งของการรัฐประหาร มีการพล้อตเนื้อเรื่อง แบบเดียวกัน คือ ระดมประชาชนมาร่วมเคลื่อนไหว สร้างความตื่นตัว จนถึงจุดหนึ่ง ก็สร้างสถานการณ์จนทำให้ทุกอย่างดูเหมือนว่าถึงทางตัน และเป็นเหตุ อันควร ให้ทหารออกมา

การรัฐประหาร คงอยู่คู่กับการเมืองไทยไปอีกนานตราบใดที่คนในสังคม ส่วนใหญ่ ไม่อดทนกับการเมืองระบอบประชาธิปไตยที่ต้องใช้เวลาในการพัฒนา เรียนรู้และค่อยๆแก้ปัญหาตามระบอบ

การรัฐประหาร คงอยู่คู่กับการเมืองไทยไปอีกนาน
ตราบใดที่คนส่วนใหญ่ ยังเห็นว่าเป็นเรื่องปกติ
คิดด้านเดียวว่า เป็นเพราะนักการเมืองมันเลว มันโกง ตราบใดที่ เห็นว่า มีแต่ อำนาจพิเศษเท่านั้น ที่จะมาแก้ปัญหาให้ และประชาชนยอมเข้าร่วมกระบวนการเคลื่อนไหวในเบื้องต้น เพื่อที่สุด เพื่อนำไปสู่การสร้างเงื่อนไข ใช้เป็นข้ออ้างเพื่อการรัฐประหาร

ถึงวันนี้ หากเป็นไปได้ อยากถาม คนที่เข้าร่วมกับทั้ง พันธมิตร ของสนธิ กับ กปปส ของ สุเทพ ว่า ยังเชื่อมั่นในสิ่งที่ตนเองคิดและทำ เมื่อวันก่อนอยู่หรือไม่
หรือ ยอมรับถึงความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่ตนเอง ได้มีส่วนร่วม และส่งผลร้ายถึง ระบอบประชาธิปไตยของประเทศจนยากที่จะเห็นทางเดินต่อ และนำไปสู่ความตั้งใจ ที่หากมีโอกาสจะร่วมแก้ไข สิ่งผิดพลาดที่ทำมา

สังคมไทย คงเป็นอย่างที่ นายประยุทธ พูดวานนี้
ว่าเป็น "กบเลือกนาย"

เพราะ คนไทย ส่วนหนึ่งเลือก เองที่จะอยู่
อยู่กับ"นาย "อย่าง นายทหารคสช. นาย อย่างกลุ่มคนดีไม่กี่สิบคนที่มาเขียนแผนที่ชีวิต 20ปี ให้ ประเทศเดินตามแผน และ นาย อีกมากมายอันเป็นผลผลิตจากเครือข่ายอำนาจโบราณ

แต่ผมรู้ว่า ยังมีคนอย่างผมและอีกมากมาย ที่ตาสว่างจากเหตุการณ์ช่วง การรัฐประหารสองครั้งที่ผ่านมาแล้ว จึงบอกกับตนเองว่า ถึงจะอย่างไร ก็จะไม่ขอเป็น"กบเลือกนาย" แบบเดียวกับ กลุ่มคนที่เลือกและสนับสนุน ทหารให้ออกมา

หากมีโอกาสเลือก เราก็จะเลือก คนที่เห็นคนเท่ากับคน คนที่มีสติปัญญาคิดได้ และทำจริงเพื่อความสุขความอยู่ดีกินดีของทุกคน โดยเฉพาะคนที่ด้อยโอกาสในสังคม และคนที่จะนำ ระบอบประชาธิปไตย มาลงหลักปักฐาน ให้เกิดขึ้นจริง ในวันข้างหน้า

ตั้งแต่ 19 กันยา 2549

แม้ เรากลับไปแก้ วันวาน ไม่ได้
แต่เราทำ พรุ่งนี้ ให้ดีได้

น.พ.พงษ์ศักดิ์ ภูสิทธิ์สกุล i


เป็นครั้งแรกและประวัติการณ์ ผู้ต้องหาคดีความผิด ม.๑๑๒ ประกาศไม่ยอมรับกระบวนการศาลไทย

เป็นครั้งแรกและประวัติการณ์ ผู้ต้องหาคดีความผิด ม.๑๑๒ ประกาศไม่ยอมรับกระบวนการศาลไทย “มันเป็นเรื่องการเมือง ไม่ใช่เรื่องกฎหมาย”

ทนาย ประเวศ ประภานุกูล ผู้ต้องหาหลายมาตรา รวม ๑๓ กรรม แจ้งเหตุผลไว้ในคำร้องแถลงการณ์ของเขาต่อศาล เมื่อถูกนำตัวไปเพื่อตรวจพยานหลักฐานต่อหน้าผู้พิพากษาศาลอาญา รัชดา เมื่อเช้าวันที่ ๑๘ กันยายน หลังจากที่อัยการยื่นฟ้องไว้เมื่อ ๒๑ กรกฎาคม ว่า

ในเมื่อคดีนี้ฟ้องร้องเขาฐานละเมิดต่อสถาบันกษัตริย์ แต่ “ศาลไทยประกาศตนว่ากระทำในพระปรมาภิไธยศาลจึงมีส่วนได้เสียในการพิจารณาคดี ทำให้ขาดความเป็นกลางและขาดความชอบธรรมในการพิจารณาคดี”

ทนายประเวศเป็นทนายในคดีสิทธิมนุษยชนและคดีหมิ่นประมาทกษัตริย์ที่รู้จักกันดี ซึ่งให้การช่วยเหลือว่าความให้กับผู้ต้องหาคดีเหล่านี้ แม้บ่อยครั้งไม่รับค่าจ้างค่าบริการ เมื่อผู้ต้องหาเป็นชาวบ้านที่อัตคัตและขาดความรอบรู้ในตัวบทกฎหมาย

เขาถูกทหารไปจับกุมตัวโดยไม่มีหมายจับ-หมายค้น ไม่แจ้งข้อหา เมื่อวันที่ ๒๙ เมษายน ๖๐ ถูกนำตัวไปควบคุมไว้พร้อมกับผู้ต้องหาอื่นอีก ๕ คน ในค่ายทหาร มทบ.๑๑ โดยผู้ต้องหาบางรายถูกปิดตา คลุมหัว จนกระทั่งวันที่ ๓ พฤษภาคม จึงมีการแจ้งข้อหาแล้วขออำนาจศาลฝากขังไว้ที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ

ผู้ต้องหาส่วนใหญ่ถูกฟ้องในคดีหมิ่นประมาทกษัตริย์ จากการนำข้อความเฟชบุ๊คของ Somsak Jeamteerasakul เกี่ยวกับหมุดคณะราษฎรที่หายไปมาทำซ้ำและแสดงความคิดเห็นเสริม

สำหรับทนายประเวศและผู้ต้องหาอีกหนึ่งนาย นามว่าดนัย (สงวนนามสกุล) โดนเพิ่มข้อหายุยงปั่นป่วน ตามมาตรา ๑๑๖ กับความผิดตาม พรบ.คอมพิวเตอร์ มาตรา ๑๔ ศาลปฏิเสธการปล่อยตัวชั่วคราว ๗ ผัด ต้องถูกจองจำมาตลอด ๕ เดือน

ในคำร้องของทนายประเวศซึ่งเขียนด้วยลายมือตนเองจากห้องขัง ระบุว่า “ขอประกาศไม่ยอมรับกระบวนการพิจารณาคดีนี้ของศาลไทย โดยศาลอาญา

และข้าพเจ้าจะไม่เข้าร่วมกระบวนการพิจารณาคดีนี้ โดยไม่ให้การ ไม่แต่งทนายความเข้าดำเนินคดี ไม่ถามค้านพยานโจทก์ ไม่นำสืบพยานจำเลย ไม่ลงชื่อในเอกสารใดๆ ของศาล”

คำร้องฉบับที่สองของเขากล่าวถึงการที่ศาลไม่อนุญาตให้มีการปล่อยตัวชั่วคราว ด้วยข้ออ้างที่ว่าศาล “พิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว กรณีเป็นการกระทำที่ร้ายแรงต่อสถาบันกษัตริย์” นั้นเป็นการแสดงออกถึงความคิดเห็นของศาลอาญา ว่าเขาได้กระทำความผิดตามฟ้องไปแล้ว

“ทั้งที่ยังไม่ได้มีการสืบสวนหรือตัดสินว่าผิดจริงหรือไม่ เป็นการพิพากษาล่วงหน้าก่อนการฟ้องคดีด้วยซ้ำ”

ทนายประเวศกล่าวถึงการตัดสินใจไม่ยอมรับอำนาจศาลครั้งนี้ว่า “ผมเคยเขียนถึงวิธีต่อสู้คดี ๑๑๒ แบบนี้ในเฟสบุ๊คมาก่อนแล้ว แต่ไม่มีใครคิดว่ามันจะเป็นไปได้ ถ้าผมไม่ทำแบบนี้ก็เท่ากับที่พูดไปนั้นเป็นเรื่องเพ้อเจ้อ

ผมไม่ได้อยากอยู่ตรงนี้ แต่เมื่อต้องอยู่แล้วก็ต้องใช้โอกาสนี้ให้ถึงที่สุด เพราะโทษที่เยอะขนาดนี้ อายุผมก็เท่านี้คงได้ตายในคุก...

ที่คิดแบบนี้มันมาจากประสบการณ์ที่ทำคดีให้ดา (ดารณี ชาญเชิงศิลปกุล) และดูแนวทางของคดีอื่นๆ ที่ผ่านมา ผมไม่มีความหวังเลยว่าจะสามารถต่อสู้คดีลักษณะนี้ได้เต็มที่และบนหลักการโดยแท้จริง”

สำนักข่าวประชาไทรายงานว่า มีผู้ไปเข้าฟังการพิจารณาคดีครั้งนี้ราวสิบกว่าคน ล้วนเป็นผุ้ใส่ใจต่อคดี ม.๑๑๒ เป็นพิเศษ เช่นตัวแทนองค์กรสิทธิมนุษยชน นักข่าว ญาติใกล้ชิด เพื่อนสนิท รวมทั้งอดีตผู้ต้องหาคดีสิทธิมนุษยชนที่ทนายประเวศเคยอนุเคราะห์

ทนายน้อย อานนท์ นำภา ทนายความเพื่อสิทธิมนุษยชน เขียนบนเฟชบุ๊คว่า “องค์กรตุลาการเป็นองค์กรเดียวที่ไม่ค่อยมีคนกล้าแตะต้อง นี่อาจจะเป็นอิฐก้อนแรกของการเปลี่ยนแปลงกระมัง ด้วยความเคารพทนายประเวศครับ”

ทนายอู๊ดวิบูลย์ บุญภัทรรักษา โพสต์บนหน้าเฟชบุ๊คของเขาเช่นกัน “เคารพการตัดสินใจ ทนายประเวศครับ” ขณะที่คดี ๑๑๒ ของลูกชายเขา ไผ่ ดาวดิน ตัดสินใจไม่อุทธรณ์คำพิพากษาความผิดฐานทำซ้ำบทความบีบีซีไทยเรื่องพระราชประวัติรัชกาลที่ ๑๐

“ถ้าผมมีทางเลือกและศาลอุทธรณ์ยึดมั่นในความยุติธรรม ปราศจากอคติและพิจารณาคดีตามหลักฐานและเหตุผล ผมก็ไม่อยากให้คดีของลูกชายถึงที่สุดเพียงแค่ศาลชั้นต้น แต่ช่องทางที่จะไปในขั้นตอนต่อไปนั้นมันไม่มี ก็คงไม่มีประโยชน์ที่จะทำ”

นายวิบูลย์กล่าวด้วยว่า “การขออภัยโทษก็เป็นสิทธิของจำเลยเพราะไม่มีช่องทางอื่นในการช่วยเหลือลูกชาย ส่วนจะได้รับการอภัยโทษหรือไม่นั้นตนไม่ทราบ แต่ถ้าคดีไม่ถึงที่สุดก็ขออภัยโทษไม่ได้ และอาจทำให้ลูกชายถูกจำคุกนานขึ้น”

บรรพต ไชยสา อดีตลูกความคนหนึ่ง (ซึ่งเหตุแห่งคดีทำให้เขาเสียตาไปข้างหนึ่ง) ไปฟังการพิจารณาคดีที่ศาลอาญาด้วย เผยใจว่า “ทนายประเวศช่วยคดี ของเขา โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย เพียงแค่จ่ายค่ารถและเลี้ยงอาหารทนายเท่านั้น...ผมอยากมาให้กำลังใจเพราะทนายประเวศมีบุญคุณกับผม”

มุทิตา เชื้อชั่ง ผู้สื่อข่าวสิทธิมนุษยชน โดยเฉพาะคดี ๑๑๒ ที่ทำให้เธอได้รับรางวัล เคทเว็บบ์ ของสำนักข่าวเอเอฟพี ประเทศฝรั่งเศส เมื่อปี ๒๕๕๘ เล่าบรรยากาศวันประวัติการณ์ครั้งนี้ไว้ (พร้อมบันทึกภาพการ์ตูน)

“มันเป็นเรื่องตลกร้ายที่สุดเรื่องหนึ่ง อดีตลูกความสองคนที่ต้องโทษ ๑๑๒ ออกมาจากเรือนจำไม่นานนัก ต่างก็มาให้กำลังใจอดีตทนายของพวกเขา

อดีตนักโทษมาในชุดธรรมดา เสื้อสีสดใส ส่วนอดีตทนายมาในชุดนักโทษสีน้ำตาล ข้างหลังเขียน ‘3’ ด้วยปากกาไวท์บอร์ด อันหมายถึงแดน ๓ ในเรือนจำ ขาใส่โซ่ข้อเท้า มือก็ใส่กุญแจล็อกไว้กับนักโทษอีกคน ผมสั้นเกรียนแซมด้วยผมหงอกเต็มไปหมด รูปร่างที่ผอมอยู่แล้วยิ่งผอมซูบกว่าเดิม

อดีตนักโทษมองเขาด้วยสายตาห่วงใย คนหนึ่งเข้าไปทักทายให้กำลังใจ อีกคนหนึ่งบอกว่าจะสู้แบบนี้จริงหรือ เปลี่ยนใจไหม น่าตลกตรงที่มันเป็นประโยคที่สองคนนี้สลับกันพูดเมื่อหลายปีก่อน แต่คำตอบนั้นตรงกันคือ สู้...

เห็นแววตาเศร้าๆ ในบางขณะเพราะเขารู้ว่าเป็นไปได้มากที่เรื่องของเขาจะเงียบหายไปกับสายลม และไม่ว่าจะทางไหนเขาก็หมดหวังจะได้ใช้ชีวิตข้างนอกอีกครั้งก่อนตาย 

ยกเว้นมีปาฏิหารย์ซึ่งก็น่าจะไม่มี #18กย60 #ประเวศ

The Shinawatras May Be Gone, But It’s Too Soon to Write Off Their Party in Thailand - World Politics Review

Supporters of Thailand’s former prime minister, Yingluck Shinawatra, outside the Supreme Court after she failed to show up for a verdict, Bangkok, Thailand, Aug. 25, 2017 (AP photo by Wason Wanichakorn).

The Shinawatras May Be Gone, But It’s Too Soon to Write Off Their Party in Thailand

Joshua Kurlantzick
Monday, Sept. 18, 2017
World Politics Review

Thais waited anxiously throughout the summer for the conclusion of the trial of former Prime Minister Yingluck Shinawatra, who was removed by a military coup in May 2014. The charges Yingluck faced—mismanaging a rice subsidy scheme that wound up losing some $8 billion—were somewhat unusual, since she was not personally accused of corruption in the program. In some ways, she was being charged with making bad decisions in government.

But a central objective of the junta since it took power has been to eradicate the influence of the Shinawatra family in Thai politics by breaking the bond between them and their base of mostly rural supporters. Populist policies, such as the rice subsidy scheme, are key to that bond, having been championed by Yingluck and her brother, former Prime Minister Thaksin Shinawatra, for 17 years now. The charges appeared, in part, like one way to crush Yingluck and her allies.

Yingluck’s supporters expected her to show up in court on Aug. 25 to hear the verdict and accept whatever ruling came down. She had remained in Thailand since the coup. In July, she posted on Facebook, “I’m still strong, and ready to fight to prove my innocence.” Thousands of her supporters trekked to the court in Bangkok to wait for the decision.

By late morning, it became apparent Yingluck wasn’t going to appear in court. In her absence, the court postponed the verdict until Sept. 27, although no one thinks the former prime minister will show up then, either.

No one knows for sure where she is right now, but reports suggest she fled Thailand several days before the court’s August decision, probably to neighboring Cambodia. She is likely to wind up in Dubai, where her brother lives, having fled Thailand himself nine years ago.

Yingluck’s flight was the best possible outcome of the case for the junta, which may have known about her plans and allowed Yingluck to flee. Some military leaders reportedly had worried that jailing Yingluck could have made her a martyr and actually boosted her Pheu Thai Party’s popularity before elections that are supposedly going to be held in 2018, riling up the rural base and sparking higher turnout. There was also a slim possibility that, if Yingluck had come to court, she could have been found not guilty, which would have been an embarrassment for the generals. Or, she could have come to court, been found guilty and gotten some kind of suspended sentence, which still might have angered Pheu Thai supporters and provoked sympathy for Yingluck.

The junta can now claim that Yingluck and her party really were terrible, corrupt managers of the country’s purse—and that they flout Thai justice. The same day Yingluck didn’t appear in court, her former commerce minister was sentenced to 42 years in jail on related charges. Junta leaders can lump Yingluck in with her brother, a telecommunications tycoon who skipped bail when he fled in 2008, instead of facing corruption charges that he also claimed were political.

Some Thai observers are suggesting that the Shinawatra family is done with politics, while leaving open the question of whether Yingluck’s exit has crippled her party, too. Greg Raymond of Australian National University called Yingluck’s flight “the end of the Shinawatras,” though he admitted that their ability to appeal to the rural masses and reduce Bangkok’s influence had changed Thai politics forever.

But any political obituaries for the Pheu Thai Party seem dubious. Despite various name changes over the past 17 years, the party has remained the same Thaksinite, populist organization—one that can rebound from defeats by the armed forces. It has shown that it can win elections in highly charged political climates, with its top leaders jailed or in exile. In 2007, in fact, a year after a previous coup ousted Thaksin from his post as prime minister, Pheu Thai—then called the People’s Power Party—won a significant victory in national elections that put it again in control of parliament.

Now, in the run-up to potential elections in 2018, Pheu Thai will face even tougher repression than it did a decade ago, and the junta may maneuver to help more pro-military parties during campaign season. Yet as in 2007, Pheu Thai retains by far the most impressive get-out-the-vote operation in the country. The second most popular party, the Democrat Party, has not been able to win a national election in 20 years.

In addition, over the years Pheu Thai and its previous iterations have proven able to survive without a Shinawatra at the helm, suggesting that it has a deep reservoir of support for its populist ideas. Three years of junta rule are unlikely to destroy the backing for Pheu Thai’s policies: historically, large-scale social welfare programs, cheap credit and a more equitable use of Thailand’s budget, so that the state supports development outside of Bangkok and its environs, which are far richer than the rest of the country. The junta has instead tried to copy some of Pheu Thai’s populist rhetoric, to little avail.

To be sure, the Shinawatras are the most famous people in the party leadership, and it helps to have a Shinawatra at the top of the ticket at election time. But in the 2007 vote, Pheu Thai won with Samak Sundaravej at its helm. A former Bangkok governor and deputy prime minister in a previous, pre-Shinawatra era government, Samak was a veteran politician with plenty of charisma. But he also had major liabilities. He was thin-skinned and had been dogged for decades by accusations that he helped foment violence by right-wing groups against student protesters in Bangkok in 1976.

Choosing Samak also showed that Pheu Thai’s top party members are relatively flexible and able to co-opt prominent Thai politicians who are not naturally aligned with the party’s priorities. Samak had been known as an archconservative, not historically a backer of populist economic and social policies. Still, he had built a relationship with top party leaders and pledged in 2007 to support their populist program as prime minister.

In some respects, Pheu Thai could actually be better off running for an election without any Shinawatras at the helm of the campaign. It could compete for votes in the north and northeast of Thailand and in poorer parts of Bangkok without having to face accusations from rival parties that Pheu Thai is simply a vehicle for Shinawatra-worship. In addition, the party still has a bench of potential leaders, like former party deputy Sudarat Keyuraphan or former Education Minister Chaturon Chaisang.

It’s unclear, though, whether an election will happen at all, let alone whether the junta would allow these other potential Pheu Thai leaders to lead. Chaturon, like many other party figures, still faces charges in military courts. Some observers think Yingluck fleeing will embolden the junta to step up its repression even further, arresting hundreds more top Pheu Thai members and supporters.

But with Yingluck likely out of Thailand, the junta may feel relieved and might even allow the 2018 election to proceed in a somewhat freer political environment than if Yingluck still resided in the kingdom. The armed forces may feel that Pheu Thai has been so crippled, it cannot pull off a big enough election victory to take the whole lower house of parliament. But given the party’s resilience in the past, underestimating the opposition would be a mistake.

Joshua Kurlantzick is senior fellow for Southeast Asia at the Council on Foreign Relations.

ไม่ใช้ทนาย ไม่ให้การ ไม่ยอมรับอำนาจศาล... อิฐก้อนแรกของการเปลี่ยนแปลง... ทนายประเวศแถลงคดี 112


ไม่ใช้ทนาย ไม่ให้การ ไม่ยอมรับอำนาจศาล : ทนายประเวศแถลงคดี 112


ทนายประเวศ ประภานุกูล ขอถอนทนายก่อนยื่นหนังสือแถลงต่อศาล ไม่ยอมรับกระบวนการยุติธรรมเนื่องจากเห็นว่าศาลมีส่วนได้เสียในการพิจารณาคดีมาตรา 112 และไม่ได้รับความเป็นธรรมในการขอปล่อยตัวชั่วคราว ชี้เท่ากับการพิพากษาล่วงหน้าก่อนการฟ้องคดี

วันนี้ (18 ก.ย. 60) เวลาประมาณ 09.00 น. ศาลอาญาเบิกตัวนายประเวศ จำเลยในคดี 112 ข้อหาหมิ่นประมาทพระมหากษัตริย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 จำนวน 10 กรรม, ยุยงปลุกปั่น ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 116 จำนวน 3 กรรม, และ พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ มาตรา 14 (3) จากการโพสต์ข้อความในเฟซบุ๊กส่วนตัว เพื่อนัดพร้อมและตรวจพยานหลักฐาน

ต่อมาประเวศได้ยื่นคำร้องขอถอนทนายความทั้งสามราย พร้อมกับยื่นหนังสือแถลงต่อศาล 2 ฉบับ ที่เขียนด้วยลายมือของตนเองมาจากเรือนจำ โดย คำร้องระบุว่า ศาลไทยประกาศตนว่ากระทำในพระปรมาภิไธย ศาลจึงมีส่วนได้เสียในการพิจารณาคดี ทำให้ขาดความเป็นกลางและขาดความชอบธรรมในการพิจารณาคดี ประเวศจึง “ขอประกาศไม่ยอมรับกระบวนการพิจารณาคดีนี้ของศาลไทย โดยศาลอาญา และข้าพเจ้าจะไม่เข้าร่วมกระบวนการพิจารณาคดีนี้ โดยไม่ให้การ ไม่แต่งทนายความเข้าดำเนินคดี ไม่ถามค้านพยานโจทก์ ไม่นำสืบพยานจำเลย ไม่ลงชื่อในเอกสารใดๆของศาล”

ส่วนคำร้องฉบับที่ 2 ระบุว่าตนไม่ได้รับความเป็นธรรมจากศาลอาญา ในกรณีที่เคยยื่นขอปล่อยตัวชั่วคราวเมื่อวันที่ 11 พ.ค. 60 ในนัดไต่สวนฝากขัง(อ่านข่าวเพิ่มเติมที่นี่ ) และศาลไม่อนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราว โดย คำสั่งคำร้องขอปล่อยตัวของศาลอาญาดังกล่าว เป็นคำสั่งเฉกเช่นเดียวกับคำพิพากษาไปแล้ว โดยถ้อยคำในคำสั่งของศาลที่ว่า “พิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว กรณีเป็นการกระทำที่ร้ายแรงต่อสถาบันกษัตริย์” โดยประเวศระบุว่าข้อความดังกล่าวเป็นการแสดงออกถึงความคิดเห็นของศาลอาญาว่าตนได้กระทำความผิดตามที่ถูกกล่าวหา และการกระทำนั้นเป็นการกระทำผิดต่อกฎหมายทั้งที่ยังไม่ได้มีการสืบสวนและยังไม่ได้มีการตัดสินว่าตนได้กระทำความผิดจริงหรือไม่ เป็นการพิพากษาล่วงหน้าก่อนการฟ้องคดีด้วยซ้ำ

นอกจากนี้ประเวศยังได้เปิดเผยว่า ในวันนี้ได้เตรียมแถลงการณ์ฉบับที่สามเพื่อยื่นต่อศาลและหนังสือที่จะยื่นถึงองค์กรสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ แต่หนังสือทั้งสองเจ้าหน้าที่ไม่อนุญาตให้นำออกมาจากเรือนจำได้

จากนั้นศาลได้อนุญาตให้ประเวศถอนทนายความและได้แจ้งให้ทนายความทราบ หลังจากนั้นฝ่ายโจทก์ได้แถลงว่ามีพยานเอกสาร 20 ฉบับ (เอกสารหมาย จ.1-จ.20) และประสงค์สืบพยานบุคคลรวม 11 ปาก โดยปากที่ 1.เป็นผู้กล่าวหา 2.เป็นผู้สืบสวนหาข้อมูลโปรแกรมเฟสบุ๊คของจำเลย 3.เป็นผู้จับกุมจำเลยตามหมายจับ 4.เป็นพยานผู้เชี่ยวชาญด้านโปรแกรมและการใช้โปรแกรมเฟสบุ๊ค ส่วนพยานปากที่ 5 และที่ 7 เป็นพยานที่จะเบิกความให้ความเห็นเกี่ยวกับถ้อยคำที่จำเลยโพสต์ลงในโปรแกรมเฟสบุ๊ค พยานปากที่ 8.เป็นผู้ตรวจพิสูจน์คอมพิวเตอร์ และพยานปากที่ 9-11เป็นพนักงานสอบสวน ศาลได้ระบุในรายงานกระบวนพิจารณาแต่ละขั้นตอน ว่าจำเลยไม่ยอมรับกระบวนการยุติธรรมและได้นัดสืบพยานโจทก์ทั้งหมด 11 ปาก ในวันที่ 8-10 พ.ค. 61

ทั้งนี้ ประเวศถูกเจ้าหน้าที่ทหารหลายนายเข้าจับกุมจากบ้านพักไปที่มทบ.11 ตั้งแต่วันที่ 29 เม.ย. 60 โดยไม่ได้มีการแจ้งหมายจับของศาลแต่อย่างใดและได้ยึดคอมพิวเตอร์ โทรศัพท์มือถือและทรัพย์สินอย่างอื่นไปด้วย ระหว่างการควบคุมตัวที่ค่ายทหารไม่ได้รับการแจ้งข้อกล่าวหาหรือแจ้งสิทธิและไม่สามารถแจ้งญาติหรือบุคคลอื่นว่าตนเองถูกควบคุมตัวที่ค่ายทหารได้ เป็นเวลา 4วัน จนได้พบพนักงานสอบสวนในวันที่ 3พ.ค. จึงได้รับแจ้งข้อกล่าวหาและทราบว่ามีหมายจับ


ศาลสั่งไม่ปล่อยทนายประเวศ อ้างเป็นการกระทำที่ร้ายเเรงต่อสถาบันฯ

ทนายเตรียมค้านฝากขังทนายประเวศ คดี 112 พฤหัสฯ นี้

ศาลให้ฝากขังทนายประเวศ คดี 112 ต่อครั้งที่ 6 หลังยื่นค้านว่าคุมขังเกินจำเป็น

ทนายประเวศอดข้าวประท้วงใน มทบ.11 – ศาลไม่ให้ประกันสองผู้ต้องหาเพราะกลัวหลบหนี


ทหาร-ตร.คุมตัวคนโพสต์การเมืองจากเชียงใหม่ ส่วนทนายประเวศถูก คสช. เรียก ยังไม่ทราบสถานที่คุมตัวทั้ง 2คน